Zatroszczyć się o Królestwo Boga

 BookDwie ważne myśli dostrzegam we fragmencie Ewangelii św. Mateusza. Wezwanie Jezusa – „Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro” (Mt, 6, 32-34) - rozumiem jako postawę zawierzenia Bogu swego życia. Człowiek głęboko i prawdziwie wierzący, to ten, który planując, dbając i przygotowując różnorodne sprawy i działania całkowitą ufność pokłada w Bogu. Zaangażowany w pracę wie jednocześnie, iż ostatecznie wszystko zależy od Boga, to On bowiem w mocy swej Opatrzności podtrzymuje świat w istnieniu, od Niego wszystko zależy i Jemu wszystko, i wszyscy podlegają. W tym zatem kontekście słowa „nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy” wyrażają ufność, iż dobry Bóg czuwa nade mną i nad światem. (więcej…)

Heroiczne wezwanie

Wiara, Nadzieja, Miłość
„Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do brata” – jak proste, a jednocześnie jak trudne są słowa z Księgi Kapłańskiej. Często zapominamy jak wielkim wyzwaniem są dla nas biblijne przesłania. Nie żyjemy przykazaniem miłości – z reguły postępujemy w perspektywie relacji sprawiedliwości – obowiązku oddania każdemu tego, co mu się słusznie należy – a którą wiele wieków temu, opisując doznanie krzywdy wyraziło tzw. prawo Hammurabiego – „oko za oko”. (więcej…)

Świadectwo zwyczajnego dnia

Najtrudniejszego świadectwa wiary domaga się od nas codzienność, ona nas odsłania i sprawia, że nie mamy siły grać lepszych od siebie, udawać. Zwykły prosty dzień mówi nam o tym  kim jesteśmy. Dlatego Chrystus dziś prosi nas byśmy zachowali w sobie moc soli i gorliwość światła – „bądźcie solą, niech świeci wasze światło” – nie od czasu do czasu, nie w święta, nie od wielkiego dzwonu, ale w normalnym, prostym dniu: „niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego”. Tak zadania codzienności osób wierzących widział II Sobór Watykański: „Bóg powołuje ludzi, aby wykonując właściwe sobie zadania, kierowani duchem ewangelicznym przyczyniali się do uświęcenia świata na kształt zaczynu, od wewnątrz niejako. W ten sposób wszędzie czciciele Boga, poświęcają Jemu świat.” (Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 31; 34) (więcej…)

Ofiarować Bogu czas

GromnicaUroczystość Ofiarowania Pańskiego nawiązuje do starotestamentalnego wymogu wypełnienia prawa Mojżeszowego czyli złożenia, w zamian za  pierworodne dziecko, ofiary w Jerozolimskiej Świątyni. Dziś jednak prowadzi nas ku refleksji: czy i co ja potrafię ofiarować Bogu. Najprostsze, ale jednocześnie najtrudniejsze jest oddanie Bogu czasu. Czas jest wielkim skarbem i darem, ofiarowanie czasu Bogu – na modlitwę, rachunek sumienia, czytanie Biblii – jest czasem poświęconym, oddanym. Czy, w dobie współczesnego zaangażowania i różnorodnych form spędzania czasu, potrafimy zdobyć się na to, by ofiarować czas Bogu, niejako „zmarnować czas dla Boga”, po to by zyskać światło refleksji i pouczenia? (więcej…)

28 stycznia – wspomnienie św. Tomasza z Akwinu – nauczyciela teologii i filozofii

św. Tomasz z AkwinuW dniu dzisiejszym Kościół katolicki obchodzi wspomnienie jednej z najważniejszych postaci w swojej bogatej historii – dominikańskiego teologa, filozofa i kaznodziei – św. Tomasza z Akwinu. Dla wszystkich, którzy w swej pracy duszpasterskiej i naukowej zetknęli się z pismami, dziełami i refleksją Doktora Anielskiego, to ważny dzień. W XIX i XX wieku prawie wszyscy papieże wyraźnie pokazywali, że nauczanie Kościoła, a zatem przede wszystkim filozofii i teologii, etyki i prawa, ma nawiązywać do największych tradycji szkół chrześcijańskich – zwłaszcza do św. Tomasza z Akwinu. Szczególne studium nad tekstami Tomasza zalecał papież Leon XIII (1810-1903) w swojej encyklice „Aeterni Patris” (1879). Pisał w niej: „Tak jak niegdyś Egipcjanom, którzy byli w ostatecznej nędzy, mówiono: Idźcie do Józefa, aby otrzymali zboże dla podtrzymania ciała, tak samo, jeśli zechcą nas słuchać ci wszyscy, którzy mają pragnienie prawdy, pójdą do Tomasza (ad mentem Thomae).(więcej…)

1 23 24 25 26 27 28